W 1945 roku modne było wszystko - bluzki z męskich koszul, przefarbowane mundury, kufajki, "kanadyjki", czyli angielskie bluzy wojskowe, drewniaki "całoroczne". Kto chciał zadawać szyku, chodził w oficerkach. Były bardzo poszukiwane i koszmarnie drogie. Mniej zaradnym pozostawało obuć stopy w płótno i brezent. W 1947 r.przebojem na chłodne dni były tzw. selfiksy, czyli pończochy grubo tkane z wełny, w kolorze popielatym lub beżowym. Ale już w 1948 r. prasa lansowała modę luksusową. Najmodniejszy kolor lata Wystawy Ziem Odzyskanych: na dzień czerwony (szczególnie torby, biżuteria, buty, kapelusze), na wieczór biały (koronki, woalki, hafty i kwiaty do ciemnych sukien). Na nogach tylko perlony. Zwiewna mgiełka opinająca zgrabną łydkę... marzenie kobiet. W 1949 r. wrocławianki szalały za spódnicami w kratę i kostiumami w pepitkę. Poszukiwane były także wiatrówki damskie i męskie "hubertus" z zielonkawej, włochatej wełny.
Lata 50 charakteryzowały się emanacją kobiecości w każdy możliwy sposób. Najbardziej rozpoznawalne z tego okresu są piękne kobiety z sal balowych w sukniach, ołówkowych spódniczkach, bluzeczkach i sweterkach..
Obowiązkowe części garderoby to:
- sukienki koniecznie z paskiem podkreślającym talię, odsłoniętym dekoltem oraz bufiastymi rękawkami
- kobiece sukienki typu gorset z ramiączkami
- krótkie marynarki zapinane na duży guzik, z dodatkiem fantazyjnego kołnierza, bufiastych rękawów (długość na 3/4) i paska wiązanego w talii
- spódnice koniecznie rozkloszowane, z podniesioną talią
- spodnie z podniesioną talią, sięgające do kostek bądź opadające lekko za kolano
- koszule wiązane paskiem w talii
- dopasowany cardigan z dzianiny jednolitej bądź ażurowej, z dodatkiem bufiastych rękawów i paska wiązanego w talii.
Popularne również były pełne fantazji spódnice na sztywnych halkach, noszone w istocie na wiele okazji, malowane w abstrakcyjne bądź kwiatowe wzory, które stały się z czasem - zwłaszcza w Polsce - kwintesencją stylu lat 50-tych.Rok 1960 rozpoczął dekadę, która zaznaczyła się w historii mody tak mocno jak lata 20. W Europie i Ameryce projektanci wprowadzili do swoich kolekcji niską talię oraz powrócili do wersji sukienek princesek (princeska - suknia nieodcinana w talii, lekko wcięta i rozszerzona u dołu). W Paryżu i Rzymie pozostawali przy abstrakcyjnych, owalnych i rurkowatych kształtach. Do tego proponowali wysokie, szpiczaste kapelusze i szerokie kołnierze. Dior i Balenciaga tworzyli wzory ze smukłą, rurkowatą górą i spódnicą „bańką”, która zaczynała się poniżej linii bioder.
Geometria, pasy, wielobarwne kratki, groszki i grochy, liście oraz wzory pop-artowskie stanowią m.in. cechy wielobarwnego stylu lat 60. Modne również były wszystkie pudełkowe żakiety z dwurzędowym zapinaniem, luźne peleryny i krótkie trencze z dużymi guzikami (plastikowe guziki to jeden z najważniejszych detali).
- dekolty-łódki
- styl marynarski
- styl marynarski
- apaszki
- kreska na powiece
- materiały: naturalne, ekologiczne, kobiece, a także ponadczasowy jeans i ekstrawagancki nylon
- ozdoby: plisy, marszczenia, angielskie hafty
- wzory: różnorodne pasy, kuchenne kratki, groszki, kwiaty i liście, pop-art

W czasie tych kilku lat u pań najbardziej zwracano uwagę na biodra i dekolt, ubrania były nieco bardziej przylegające, ale nie obcisłe. Ważne miejsce w szafie zajmowały: dżersejowe koszule i sukienki, długie, szerokie spodnie, marynarki i cienka dzianina.Na co dzień preferowano także ubrania całkowicie w stylu sportowym: bluzy, torby, czapki, kapelusze, szorty oraz T-shirty.








.jpg)


.jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W jakiego Boga byś nie wierzył, i tak wszyscy pochodzimy od tego samego. W środku jest przecież taka sama miłość.